Wstęp
Wilhelm Hohenzollern, znany również jako Friedrich Wilhelm Victor August Ernst von Hohenzollern, był ostatnim następcą tronu Prus i Niemiec. Urodził się 6 maja 1882 roku w Poczdamie jako syn cesarza Wilhelma II i Augusty Wiktorii ze Szlezwika-Holsztynu-Augustenburga. Jego życie, naznaczone zarówno blaskiem arystokratycznego statusu, jak i dramatyzmem historycznych wydarzeń, stanowi fascynujący obraz epoki przełomu. Po abdykacji ojca Wilhelm zrezygnował z praw do tronu i wiódł życie na wygnaniu, a jego losy były ściśle związane z burzliwymi czasami, które przeszły Niemcy w XX wieku.
Wczesne życie i edukacja
Książę Wilhelm spędził swoje wczesne lata w Poczdamie, gdzie rozpoczął edukację w Domu Książęcym w Plön. Już w wieku dziesięciu lat, zgodnie z tradycją rodziny królewskiej, został wcielony do pułku gwardyjskiego. Choć była to formalność, młody książę musiał aktywnie uczestniczyć w paradach oraz ćwiczeniach wojskowych. Po zakończeniu podstawowej edukacji Wilhelm podjął studia na Uniwersytecie w Bonn. W czasie nauki wyróżniał się jako członek korporacji akademickiej Corps Borussia Bonn, jednak jego styl życia różnił się od typowego studenckiego. Mieszkał w specjalnie przygotowanej willi, co podkreślało jego arystokratyczne pochodzenie.
Kariera wojskowa
Wilhelm Hohenzollern rozpoczął swoją karierę wojskową już w wieku osiemnastu lat, kiedy to został podporucznikiem w 1. Pułku Piechoty Gwardii. Jego kariera szybko się rozwijała – w 1911 roku objął dowództwo nad 1. Regimentem Brygady Przybocznej Huzarów stacjonującym w Gdańsku. W tym okresie mieszkał w willi przy Hauptstrasse 98 (dzisiejsza Al. Grunwaldzka 114). Jako oficer uczestniczył w I wojnie światowej i zdobył doświadczenie dowódcze, obejmując formalne dowództwo nad 5. armią oraz biorąc udział w krwawych bitwach, takich jak ta pod Verdun. Jego kariera wojskowa była jednak nie tylko zasługą talentu dowódczego – znaczenie miało również jego pochodzenie oraz bliskie relacje z cesarzem Wilhelmem II.
Życie po abdykacji
Po wojnie i abdykacji ojca, Wilhelm Hohenzollern stanął przed trudną decyzją dotyczącą swojej przyszłości. Z perspektywy czasu zdecydował się zrezygnować z praw do tronu na namowę Paula von Hindenburga, aby uniknąć potencjalnego konfliktu wewnętrznego w kraju. Jego wybór był rozczarowaniem dla wielu zwolenników monarchii, ale Wilhelm postanowił emigrować do Holandii. Tam spędził czas na areszcie domowym na opustoszałej wyspie Wieringen, co ograniczało jego swobodę i możliwość oddawania się ulubionym rozrywkom.
Życie towarzyskie i polityczne za czasów Republiki Weimarskiej
Po powrocie do Niemiec w 1923 roku Wilhelm Hohenzollern zaczął prowadzić życie pełne przygód i rozrywek. Unikał zaangażowania politycznego i koncentrował się na swoich pasjach – koktajlach, przyjęciach towarzyskich oraz modzie. Bywał wymieniany jako potencjalny kandydat na prezydenta Republiki Weimarskiej, jednak jego ojciec nie zgodził się na tę kandydaturę. Rozbieżności między Wilhelmem a jego ojcem były znaczące – młodszy Hohenzollern cieszył się reputacją uwodziciela oraz dandyza, co spotykało się z dezaprobatą cesarza.
Odmowa przynależności do partii nazistowskiej
Mimo że Wilhelm Hohenzollern miał kontakty z hitlerowskim reżimem, nigdy nie zdecydował się na przystąpienie do partii nazistowskiej ani nie zabiegał o żadne wysokie stanowiska polityczne. Sceptycznie podchodził do obietnic odtworzenia monarchii przez nazistów. Po tragicznych wydarzeniach nocy długich noży w 1934 roku i śmierci swojego przyjaciela Kurta von Schleichera, całkowicie wycofał się z życia publicznego. W tym czasie rezydował głównie w pałacu Cecilienhof oraz zamku oleśnickim.
Rodzina i życie osobiste
Wilhelm Hohenzollern ożenił się 6 czerwca 1905 roku z Cecylią Augustą Marią, księżniczką Meklemburgii-Schwerinu. Para doczekała się sześciorga dzieci: Wilhelma, Ludwika Ferdynanda, Huberta, Fryderyka oraz córek Aleksandryny i Cecylii. Życie księcia charakteryzowało się arystokratycznym bon vivantem – był znany z zamiłowania do koni wyścigowych, szybkich samochodów oraz pięknych kobiet. Jego styl życia często poddawany był krytyce za brak zainteresowania sprawami państwowymi.
Zakończenie
Wilhelm Hohenzollern przeszedł do historii jako postać skomplikowana – urodzony jako następca tronu, zmuszony do rezygnacji z praw do tronu i wygnania, a następnie żyjący życie pełne ekstrawagancji i kontrowersji. Jego losy są świadectwem turbulentnych czasów XX wieku oraz przemian politycznych i społecznych zachodzących w Niemczech. Zmarł 20 lipca 1951 roku na atak serca w zamku Hohenzollern, pozostawiając po sobie historię pełną sprzeczności i intrygujących zdarzeń.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).